rechten patient

[anoniem]

In 1992, ik was toen 28 jaar oud, ben ik wegens uitputtingsverschijnselen in het ziekenhuis opgenomen. Ik had gedurende 2 dagen en 1 nacht non-stop stapels kalmeerpillen geslikt en dit gecombineerd met alcohol, al die tijd ook niet gegeten, noch iets anders gedronken dan alcohol.
Eenmaal opgenomen ben ik meteen door een interniste even oppervlakkig onderzocht en ondervraagd en vervolgens ben ik aan baxter gelegd.
Voor de rest hebben ze me de hele dag ongemoeid in bed laten rusten om terug op krachten te laten komen.
De volgende morgen echter was ik meer dan terug op krachten gekomen. Ik kon namelijk van de zenuwen geen seconde stilzitten en ik liep dan ook voortdurend het hele ziekenhuis hypernerveus op en af. (Ik lag toen nog steeds aan een baxter gekoppeld die bevestigd was aan zo een paal op wieltjes) Ik weet ook nog dat ik baadde in het zweet.
Nu, na een poos heen en weer te hebben gehold in het ziekenhuis kwam daar plots een verpleegster mij vertellen dat ik met haar mee moest gaan. Ik werd boven
verwacht bij de interniste die een paar onderzoeken wilde verrichten.
Eenmaal bij die interniste, waar nog een andere dokter aanwezig bleek te zijn, werd mij gevraagd me helemaal uit te kleden, hetgeen ik zonder bezwaar te maken ook deed. Tevens werd ik van die baxter losgemaakt. Ik moest vervolgens even op de weegschaal en dan op de onderzoekstafel gaan liggen. En toen kwam die andere dokter naast me staan. Ze zou me terug aan een andere baxter leggen zei ze. Ik had daar geen bezwaar tegen en liet haar dus begaan. (dus weer een naald verbonden aan een slangetje in mijn arm)
En terwijl zij bezig was met dat infuus aan te brengen begon de interniste zo plots met mij een praatje te maken. Maar lang heeft dat praatje niet geduurd. Ik lag plots abrupt in een wazige wolk. Ik herinner me nog enkel dat ik ineens tegen een schim aan lag te kijken (die interniste dus) en dat er ergens tegen het plafond een doffe vrouwenstem klonk die ik helemaal niet kon thuiswijzen. Verder herinner ik me hoegenaamd niets meer. Mijn eerst volgende herinnering was dat ik in een bed lag, tegen het plafond aan te staren. Achteraf bleek dat ze me op die onderzoekstafel in het geniep onder narcose hadden gebracht en mij vervolgens 2 dagen lang onafgebroken in slaap hadden gehouden.
En dat allemaal zonder mijn toestemming noch pre anesthetisch onderzoek.
De verklaring van de interniste achteraf was dat ik een gevaar voor mezelf was geweest door als een zenuwpees het ziekenhuis, inzonder de trappen, op en neer te hollen. (dat terwijl ik aan een baxter lag die volgens haar strikt noodzakelijk was geweest)
En dat was nog niet alles.
Achteraf heb ik dan ook nog via een loslippige verpleegster tot mijn verbazing moeten vernemen dat ze tijdens die 2 dagen dat ze me onder narcose hadden gehouden een staaltje sperma hadden getapt via een proces dat elektro ejaculatie heet.
Bleek dat op dat ogenblik in het ziekenhuis een urologe van de universiteit van Leuven aanwezig was die onderzoek verrichtte naar de kwaliteit van het zaad van jonge mannen die al sinds de puberteit verslaafd waren aan drugs en of kalmeerpillen en dergelijke, zoals ik dus..Ik had namelijk bij mijn opname die interniste verteld dat ik reeds sinds mijn 18de verslaafd was aan kalmeerpillen, hetgeen ook de waarheid was.
Mijn vraag nu is:
Was dit allemaal wettelijk wat die dokters daar met me hebben uitgespookt?
En dan bedoel ik inzonder dat ze me 2 dagen onder narcose hebben gehouden zonder mijn toestemming.
Wat die elektro ejaculatie betreft daar heb ik, klinkt misschien raar,helemaal geen voeling mee. Ik heb die ingreep namelijk niet bewust meegemaakt daar ik helemaal verdoofd was en die ingreep heeft ook geen enkel spoor achtergelaten.
(dat verhaal van die verpleegster is dus wel bevestigd door die interniste, die die elektro ejaculatie afdeed als een banale procedure, iets waar ik me niet druk over hoefde te maken dus)
Voor alle duidelijkheid: Het is niet mijn bedoeling die artsen nu nog aan te klagen indien zou blijken dat ze onwettig hebben gehandeld. Daarvoor is het te lang geleden. Wil alleen weten of dat alles wettelijk kon.
Dank u

[Seppe]

Je zou je vraag kunnen posten op de site www.belcomelegal.com. De site bestaat uit een team van juridische experten. Daar kun je terecht met al je vragen.

Groeten,

[anoniem]

Het was niet alleen onwettig, maar ook deontologisch volledig verkeerd. Je zou daar zeker iets hebben kunnen tegen doen. Ook vandaag kan je nog heel wat hiertegen doen (na 12j). Sinds 2002 hebben patiënten trouwens meer rechten ivm zulke zaken (zgn. Wet Patiëntenrechten).
Om welk ziekenhuis ging het?

groeten,

[anoniem]

[Sandra]

Ze hebben je sperma hoogst waarschijnlijk gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek. Als verpleegster werkzaam in een groot ziekenhuis ben ik van zulke praktijken op de hoogte. Wie weet wordt jouw zaad nu nog steeds ergens in een spermabank bewaard. Dat die dokters toen onwettig hebben gehandeld, weet ik niet. Ik vermoed van niet. Maar ethisch verantwoord was het in elk geval niet. Ze hadden je vooraf moeten inlichten dat ze je aan een dergelijke procedure, namelijk die electro-ejaculatie, gingen onderwerpen.

ps: de electro-ejaculatie gebeurt bij de gezonde man steeds onder volledige narcose.

[Sandra]

Je bent toch zeker dat het een electro ejaculatie was?
Die techniek houdt in dat men een metalen staaf in de anus schuift
en die tot onder en tegen de prostaat brengt.

Die staaf is met een electronisch apparaat verbonden dmv een kabeltje en dat apparaatje genereert om de paar seconden een stroomstootje.
Deze stroomstootjes leiden dan vervolgens in circa 10 minuten tot
een erectie die wat later gevolgd wordt door een ejaculatie.

Bij de gezonde man gebeurt deze manier van sperma winnen altijd onder volledige narcose hetgeen dus inhoudt dat je je er niet van bewust bent.

Vaak wordt ook een tweede en een derde ejaculatie opgewekt om over voldoende sperma te kunnen beschikken.

Deze techniek wordt als heel veilig geacht en indien de narcose diep genoeg was is dit ook volstrekt pijnloos. De patient maakt het niet bewust mee, net als om het even welke andere operatie onder volledige narcose.

Deontologisch was het niet netjes om je niet vooraf in te lichten, maar volgens mij was het absoluut niet onwettig. Het staat wel vast dat ze je sperma niet mogen gebruiken voor kunstmatige inseminatie zonder je
toestemmning.

groetjes, Sandra

[Sandra]

Hallo, nog dit even.
Dit onderwerp boeit mij daar ik als verpleegster
reeds een aantal maal aanwezig was bij een
electro ejaculatie.
Ik kan je dan ook haarfijn uitleggen hoe dat alles
in zijn werk is gegaan. Ik ga ervan uit dat men
je de fijne details heeft onthouden.

Eens de patient volledig is verdoofd wordt, indien dit
nodig wordt geacht, een smalle slang in de plasbuis
gebracht. Dit slangetje wordt tot in de urinblaas
geschoven met als bedoeling de urineblaas leeg te
zuigen. Eens dit is gebeurd wordt het slangetje
terug uit de plasbuis verwijderd.
Vervolgens wordt een smal buisvorming potje over de eikel van de slappe penis geschoven en met tape op zijn plaats gehouden.
Daarna wordt een metalen staaf ,die met een kabeltje is verbonden
met de electro-ejaculator, het apparaat dat
(lichte)stroomstootjes regeneert, in de anus van de verdoofde patient gebracht.
Deze staaf wordt tot vlak onder de prostaat gebracht.
De electrische stimulatie van de prostaat
resulteert vervolgens in circa 10-15 minuten
in een erectie en de bewusteloze patient ejaculeert even later in het
potje. (zoals in een condoom)
Eens de electrische stimulatie wordt gestaakt
gaat de penis terug slap hangen en wordt het
potje met het geloosde sperma van de penis
genomen en met een dekseltje afgesloten.
De penis wordt gereinigd en de patient
wordt even later terug wakker gemaakt.
(tenzij men beslist een tweede erectie en
zaadlozing op te wekken. Dit gebeurt
wanneer niet voldoende sperma
werd gewonnen de eerste keer)
Op die manier wordt het geloosde sperma dus gewonnen.
Het moet gezegd dat het sperma dat op die manier is
verkregen van een mindere kwaliteit is dan
het sperma dat is verkregen door een normale
zaadlozing.

groetjes, sandra

[sandra]

ps: ik lees ook dat ze je 2 dagen in een kunstmatige coma hebben gehouden. In dat geval zullen ze je na de electro ejaculatie wellicht niet meteen wakker hebben gemaakt.
En het is inderdaad zo dat bepaalde uitgeputte patienten die een gevaar voor zichtzelf vormen in een kunstmatige coma gehouden worden tot zij terug voldoende hersteld geacht zijn.
(dat is wettelijk toegestaan)
Ik vermoed dan ook dat je die urologe ,die jou heeft geelectroejaculeerd nooit hebt gezien of gesproken.
Volgens mij hebben zij gewoon geprofiteerd van de situatie.
Die urologe was op zoek naar zaad van jonge mannen die verslaafd
waren aan slaap en kalmeerpillen en het toeval wou dat jij
net op dat ogenblik verdoofd lag in het ziekenhuis en precies voldeed aan het type patient die zij zocht voor haar onderzoek
Je was met andere woorden de ideale proefpersoon.
Je voldeed aan het profiel van de gezochte jonge man en je was verdoofd waardoor je geen
neen kon zeggen.
Of dat alles toen onwettelijk was , dat weet ik niet. De electro-ejaculatie, indien door een professioneel persoon uitgevoerd,
is namelijk 100 procent veilig en laat geen enkel letsel na.
Maar deontologisch verantwoord was het in elk geval niet.

Vandaag de dag zou het in elk geval onwettig zijn, daar voor iedere
afname van lichaamsvocht, waaronder ook sperma valt, de toestemming
van de patient is vereist. Maar of dat ook al het geval was in 1992, dat weet ik niet.

Dat ga ik de eerstkomende dagen eens laten uitzoeken

groetjes, sandra

[anoniem]